Citroën Traction is jongensdroom

Citroën Traction is jongensdroom

Harkema De eerste oldtimer van Tamme Hansma uit Harkema was een Citroën Traction Avant Sport uit 1937. Met de aankoop van deze auto zo’n 35 jaar geleden kwam een jongensdroom voor hem uit. Zijn vrouw Gepke was in eerste instantie minder enthousiast. “Ik vond ‘m verschrikkelijk. Wat heb je nou weer gekocht, zei ik tegen Tamme. Maar ik vind het nu prachtig. Ik ben er in meegegroeid. We rijden met mooi weer veel samen en hebben ook allebei een oude brommer. Ik een Batavette en Tamme een Eysink. We reden daar vroeger ook op”, zegt Gepke.

Gepke vertelt over hun gezamenlijke hobby oldtimers, terwijl we wachten op Tamme. Hij is drager bij de begrafenisvereniging en komt pas later op de middag thuis. Bij zijn thuiskomst heeft zijn vrouw al enthousiast verteld over hun oldtimers en brommers en het vele plezier dat ze samen beleven aan de ritten die ze hebben gemaakt en nog hopen te maken met z’n tweeën en met de Auto Veteranen Club (AVC) en de brommerclub Surhuizum.

Cross

Als klein jongetje uit de Opperkoaten zag Tamme de plaatselijke postbode Roel Bergsma met een Citroën Traction. “Hij crosste met die auto’s. Ik ging altijd op mijn fietsje naar hem toe en ging dan in de auto’s achter het stuur zitten en deed net of ik er in reed. Ik droomde ’s nachts van de Citroën Traction. Ik vond de auto geweldig en zo is de liefde voor de Citroën begonnen. Op latere leeftijd ging ik zelf kijken bij de cross en zag dat de oude Tractions helemaal kapot werden gereden. Ik vond dat zo jammer. Ik vind de ronde vormen van de auto, die als eerste voorwielaandrijving had, prachtig. De lichten die voorop zitten zijn ook zo mooi. Zodra de kans zich voor deed heb ik zelf een Traction gekocht.”

Ondertussen heeft Tamme ook nog een Opel Kadett uit 1964 aangeschaft. “Na het behalen van mijn rijbewijs op mijn 18e heb ik ook zo’n soortgelijke auto gehad. De Opel Kadett is echt jeugdsentiment. En ook reed ik altijd op een Eysink brommer als puber. Ik heb nu weer dezelfde soort brommer gekocht uit 1964 in dezelfde rood-witte kleuren en met hetzelfde model”. En ook Gepke kreeg na een brommer - een Batavette uit 1973 - waarop ze als tiener reed. “Ik wilde ook een soortgelijke brommer als waarop ik met 16 jaar reed, maar we konden niet exact dezelfde vinden”, legt ze uit. Verder hebben de Hansma’s nog een Batavus Bilonet brommer uit 1967. “Tamme heeft de garage speciaal vergroot zodat we alle oldtimers onder dak kunnen zetten. Hij wil eigenlijk ook nog wel een solex, maar ik vind het nu wel genoeg hoor. Ik wil er geen oldtimers meer bij”, aldus Gepke.

Bekijks

Het hebben van een oldtimer geeft veel plezier, maar ook veel bekijks. “Ik kan me nog een rit herinneren met de Traction. Onze zoon en dochter woonden toen nog thuis. We gingen uit eten in een restaurant en zetten de oldtimer voor de deur. Iedereen stond te kijken naar en te voelen aan de auto. Zelfs de kok kwam uit de keuken. De mensen stonden voor de ramen te kijken. We stonden misschien wel naast een Mercedes van 100.000 gulden maar iedereen keek naar onze Traction. Onze zoon, dochter en een vriendinnetje waren mee. Onze zoon was een echte puber en vond het vreselijk om zo in de aandacht te staan. We lijken de koningin wel, zei hij. Hij vond het helemaal niet leuk”, zegt Gepke lachend. “Het geeft veel bekijks, waar je ook komt. Mensen willen de geschiedenis weten en vragen of we zelf de auto hebben gerestaureerd. Maar mijn man heeft twee linkerhanden.”

De karakteristieke auto is ook wel gebruikt als trouwauto. “Mensen vonden het een prachtige auto om in te trouwen”, aldus Gepke. Ze laat ondertussen een dik fotoboek zien met daarin allemaal trouwkaarten en -foto’s. “Tamme reed dan in de auto met het bruidspaar. Maar dat gebeurt niet meer zo vaak. Je hebt ook meer scheidingen dan trouwerijen tegenwoordig”, voegt Gepke er schertsend aan toe. “De eerste trouwrit was ergens in het begin van de jaren negentig. We hebben wel eens vijf Tractions opgetrommeld voor een tweede huwelijk van zowel de vrouw als de man. Ze wilden hun ouders, kinderen en kleinkinderen ook allemaal in een Traction laten rijden. Het was een hele optocht. Ik was het adres vergeten op de grote dag en we moesten in konvooi op zoek naar het juiste adres. Dat was wel heel bijzonder.”

Corona

Het echtpaar Hansma mist de autotochten en brommerritten in groepsverband wel. “We hebben al een jaar niet meer gereden door de corona. En ook moet je ergens kunnen zitten te eten en drinken met een grote groep. Helaas kan dat nu nog niet. Hopelijk komt daar snel verandering in. Ook het weer zit dit jaar niet mee. Het is alleen maar regen, regen en nog eens regen. Maar zodra het kan gaan we weer op pad.”