“Het is inspannende ontspanning”

“Het is inspannende ontspanning”

Koartwâld Hij loopt al vanaf zijn achtste jaar rond bij de molen van Koartwâld bij Surhuisterveen. Ondertussen is Edo Werkman 27 jaar en heeft hij het officiële diploma als vrijwillig molenaar al jaren op zak. Iedere zaterdagmorgen draait hij korenmolen ‘De Nôtmûne’ en geniet van het molenaarswerk. “Hoe harder het waait, hoe mooier het gaat”, legt hij uit, terwijl de Feanster molen volop draait en het meel in de zakken stroomt.

Edo leerde het vak van Ate Sietzeman. De oud-molenaar komt elke zaterdagmorgen nog even binnenlopen. Hij kijkt even kort om het hoekje bij Edo en vrijwilligster Andrea van Weerlee. Zij schenkt koffie en is druk bezig met het afwegen van het meel in speciale zakjes. “We kunnen nog wel meer vrijwilligers gebruiken”, laat Edo weten. “Er is altijd genoeg te doen in en rondom de molen zoals klusjes, onderhoud van het erf en rondleidingen. Op het moment is de molen dicht voor het publiek, maar we hopen straks na de versoepelingen van de coronaregels weer open te gaan en ook mee te doen aan de open molen dag en monumentendag dit jaar.”

In de molen wordt meel gemalen voor bakkerij Van der Bijl in Surhuisterveen. “Als je niet kunt malen, is het minder leuk”, zegt molenaar Edo. “We malen meel voor de bakker. Ze bakken er speciale molenbroden mee. En we verkopen verder onder andere cakemix, kruidkoekmix en pannenkoekenmix”. Ondertussen is de molenaar druk bezig om zakken tarwe omhoog te hijsen naar de volgende verdieping. “Het is goed dat je afzet hebt en dat er constant gemaald wordt. Zo krijg je ook geen beestjes en schimmel. “

Al op z’n achtste jaar ging Edo iedere week met z’n beppe naar de molen toe. “Ik liep altijd met molenaar Ate Sietzema mee en deed klusjes en uiteindelijk ook rondleidingen. Door de kijken leer je heel veel en op mijn 16e ben ik direct begonnen met de opleiding tot vrijwilliger molenaar en ik ben nu ook leermeester. Ik leid molenaars op. Volgend weekend komt er ook weer iemand langs voor stage”, vertelt Edo, die in het dagelijks leven opticien en optometrist is.

Samen met vrijwillige molenaars Rolf Dijkema en Wobbe Anne Veenstra draait Edo op de ‘Nôtmûne’ van Koartwâld. “Maar ik draai op het moment vooral”, aldus Edo. “Zodra het lekker waait ga ik naar de molen. Soms ook wel in de avonduren of op een zondag. Als de bomen krom staan van de wind, dan ga ik naar de molen. Ik vind het heerlijk. Maar ook met windstil weer kan de molen draaien. We hebben een Brons dieselmoter en daarop kan de molen ook draaien. Maar natuurlijk is het het mooiste als het goed waait. Met windkracht 7 kan er nog prima gedraaid worden. Je moet wel verdacht zijn op de windvlagen.”

Stelling

De stelling van de molen wordt volgend jaar gerestaureerd, aldus Edo. De planken van het stellingdek en ook het stellinghek moet worden vervangen. De stichting Feanster moune is eigenaar van de molen en is bezig om voldoende subsidie binnen te krijgen om de stelling aan te pakken. “We dragen als molen zelf ook deels bij aan de financiering door de verkoop van meel en koffie”, aldus Edo en vrijwilligster Andra. “Mijn zoon en man zijn ook met het molenaarsvirus besmet”, zegt ze lachend.

De maalstenen draaien ondertussen op volle sterkte, terwijl de wieken rond draaien op de wind. Edo staat bij de lege zak meel die langzamerhand vol stroomt. Hij luistert naar de maalstenen boven hem en trekt zo nu en dan aan een touwtje waardoor er meer of minder tarwe tussen de stenen komt of de stenen dichter op elkaar worden afgestemd. “Het molenaarswerk is inspannende ontspanning.”