Schilderes Ypie Gaastra legt eigen werk vast in boek

REGIO Ypie Gaastra is best een beetje trots. De geboren Sneekster heeft van haar schilderwerken en eigengemaakte gedichten (in het Fries) een boek laten drukken. ‘Troch de jierren hinne’. Voor wie geen Fries begrijpt: Door de jaren heen.

,,Ik word dit jaar 80,” vertelt Ypie in haar gezellige woonkeuken in Kornhorn. ,,Ik heb mijn hele leven getekend en geschilderd. Ik dacht:’Ik word ouder, ik moet een boekje van mijn werken maken. Ik hou van mensen dus portretten vind ik mooi om te maken. Maar ook landschappen, voorwerpen en beelden uit mijn jeugd teken ik graag. Haar huis hangt vol met eigengemaakt werk. Elk schilderij heeft een verhaal.

,,Ik lees of ik hoor iets en begin te tekenen. Bijvoorbeeld over een jongetje wiens vader in het leger zit. De sporen van de bommen in een sloppenwijk waar het jongetje op een stoepje een briefje aan zijn vader schrijft is vastgelegd in een prachtig schilderij in haar woonkamer. Maar ook de beppes van vroeger met oorijzers, schoentjes die ze zelf droeg, natuurlandschappen en de mensen die ze ooit kende legt ze vast. Met olieverf, in aquarel en met potlood.

Brintadozen

Op de lagere school kreeg Ypie van de meester een schriftje om te tekenen. Erg bijzonder want papier was na de oorlog schaars. Haar buren spaarden Brintadozen zodat ze de binnenkant kon gebruiken om op te tekenen. Een leraar op de Mulo in Leeuwarden had Ypie graag naar de Minerva in Groningen zien gaan. ,,Geen sprake van”, was de reactie van mijn vader.” Zo kwam Ypie na de Mulo op een laboratorium terecht. Ze trouwde en kreeg vijf kinderen.

Het tekenen kwam in die tijd op de achtergrond maar verdween niet. Op haar veertigste begon ze met lesgeven in tekenen en schilderen. Tot vijf jaar geleden deed ze dat met veel plezier in verschillende plekken in Friesland maar ook in Schoonebeek waar ze, voordat ze in Kornhorn belandde, lange tijd woonde. ,,Tegen mijn cursisten zei ik altijd: ‘Het maakt niet uit hoe lang je bezig bent, als het maar naar je zin is’.”

Schrijven

Niet alleen de schilderkunst is Ypie gegeven. Ze schreef door de jaren heen zo’n honderd gedichten waarvan ze er twintig in haar boek publiceerde. Het verlies van lieve mensen, verdriet, eenzaamheid, maar ook hoop en leven beschrijft ze in haar gedichten. ,,Ik las ze voor op de schilderclub. Dan vroegen ze mij: ‘Ypie heb je nog een stukje?’ Toen ik in Bakkeveen woonden werden mijn gedichten geplaatst in het plaatselijke krantje.

Zo kun je wel een week bij Ypie aan de keukentafel zitten en dan nog is ze niet uitgepraat over haar leven en haar werk. Het dichten en schilderen gaat door. In het atelier op de bovenverdieping van haar huis wordt het ene na het andere kunstwerk aan het papier toevertrouwd. En het bloed kruipt….Haar dochter Ciska Beukema heeft de schildergenen van haar moeder. Zij ging naar de Klassieke Academie voor Schilderkunst en geeft nu schilderles in onder meer Opende en Grijpskerk.

Ineke Bos