STILeven

Assertiviteit

Ik mag zo en dan gesprekken voorzitten tussen oudere mensen. Up! heten ze en ze gaan niet over geraniums, maar over spannende thema’s zoals spijt, (verloren) vriendschap, eenzaamheid, vertrouwen.

Eén van de deelnemers, slechthorend, kan de anderen niet goed verstaan. Ik kies een andere plaats, zodat hij en ik elkaar aan kunnen kijken. Het helpt niet. De man probeert een richtmicrofoon steeds te verplaatsen. Dat werkt ook niet.

Even overweegt hij te vertrekken. Dan ziet hij dat er vanwege de corona-opstelling van de tafels ruimte is, precies in het midden van de groep. Zonder wat te zeggen pakt hij zijn stoel en zet ‘m mooi centraal, tussen alle anderen in. Alsof het de gewoonste zaak van de wereld is – en dat is het ook. Probleem opgelost.

Dit heet assertiviteit. Daar zijn cursussen voor, maar die heeft hij – Wâldman – niet nodig.