Bierdoppen helpen bij de zorg voor Thijmen

,,Als ik buiten ben met Thijmen en hij begint te lachen omdat de wind langs zijn gezicht waait, dan besef ik me weer hoe belangrijk het is om te genieten van de kleine dingen. Als er iets is dat ik geleerd heb van onze hele situatie, dan is dat het wel", aldus Jolanda de Vries.

SURHUISTERVEEN - Jolanda is moeder van de twaalfjarige Thijmen. Thijmen heeft autisme, zware epilepsie en een ontwikkelingsachterstand. Zijn verstandelijke vermogens zijn vergelijkbaar met die van een baby van tussen de zes en acht maanden oud. Hij zegt slechts enkele woordjes. Maar Thijmen is vooral een lieve jongen met een knap koppie. ,,Al ben ik als moeder misschien wat bevooroordeeld als ik dat zeg", zegt Jolanda.

Thijmen werd twee weken te vroeg geboren. In de tweede nacht na zijn geboorte kon Jolanda hem niet wakker krijgen voor zijn voeding. Ze vertrouwde het niet en belde de verloskundige. Die gaf aan dat ze het nog maar eens moest proberen. De volgende ochtend bleek het echter foute boel. In het ziekenhuis werd vastgesteld dat het bloedsuiker van Thijmen maar 0,2mmol/l was, terwijl dat rondom 4,5mmol/l hoort te zijn, en bij baby's minimaal 2,6mmol/l mag zijn. ,,Tweeënhalve week heeft Thijmen toen in het ziekenhuis gelegen. Het is echt kantje boord geweest."

Of Thijmens aandoeningen te wijten zijn aan zijn tweede nacht op deze wereld, dat valt niet met honderd procent zekerheid te zeggen. Feit is wel dat uit latere DNA-onderzoeken niet gebleken is dat er genetisch iets mis met Thijmen is. Dat vergroot Jolandas vermoeden dat het in die tweede nacht misgegaan is. Had de verloskundige die nacht adequater gereageerd, dan had Thijmens leven er misschien wel heel anders uitgezien.

Thijmen heeft goede en minder goede dagen en periodes, mede door zijn lastig onder controle te krijgen epilepsie. Zo heeft hij zo'n drie jaar achter elkaar alleen maar lopen bonken, met zijn hoofd tegen de muur of de spijlen van het bed. Vanaf januari 2011 ging hij naar een kinderdagverblijf, maar Jolanda merkte dat hij de prikkels die hij daar opdeed niet goed kon verwerken. Sinds december 2018 is Thijmen 24/7 thuis en zorgt Jolanda voor hem. Thijmen heeft in de woonkamer een tentje, waar hij in gaat zitten wanneer het hem te druk is. ,,Dat tentje geeft hem een heel veilig gevoel. Maar Thijmen wordt groter en gaat op den duur niet meer in dit tentje passen. Dat geldt ook voor zijn bed, dat we speciaal voor Thijmen hebben laten maken."

Hulp

Jolanda krijgt regelmatig het aanbod van mensen in haar omgeving dat zij iets voor haar willen doen. Maar even oppassen, zodat Jolanda even de handen vrij heeft, dat gaat niet zo gemakkelijk. ,,Thijmen kan veel prikkels niet verwerken. Steeds andere mensen over de vloer, daar heeft hij last van, hoe goed het ook is bedoeld", vertelt Jolanda.

Hulp aanvaarden is voor Jolanda niet altijd makkelijk. ,,Maar ik heb in deze situatie ook zeker geleerd dat ik deze zorg niet alleen kan. Ik ben ook erg dankbaar voor alle steun van familie en vrienden en niet te vergeten de dames van het kleine team wat we hebben gevormd rondom de zorg voor Thijmen om mij te ontlasten."

Blikjes en kroonkurken verzamelen

Toch is er momenteel iets wat anderen voor Jolanda en Thijmen kunnen doen: kroonkurken en blikjes verzamelen. Een project wat per toeval ontstaan is. ,,Ik verzamelde zelf kroonkurken voor de kinderboerderij in Drachten. Alleen hadden zij op een bepaald moment hun streefbedrag binnen, en zat ik nog met een heleboel bierdoppen thuis", vertelt Jolanda. Nadat ze in gesprek raakte met de eigenaar van Bolhuis Metaal Recycling borrelde het idee op om door te gaan met verzamelen, maar dan voor Thijmen. Met de opbrengst van de ingeleverde blikjes en kroonkurken kan Jolanda op termijn een snoezelkamer voor Thijmen in gaan richten, waar een temperatuurregulerend bed in komt te staan. ,,Het mooie van deze actie is dat het niemand iets kost. Het gaat om afval, wat anders weggegooid zou worden."

Het verzamelen van blikjes en ijzeren dopjes is voor Jolanda nu zowat een sport geworden. Verschillende verenigingen en bedrijven in de regio steunen haar daar al bij. Maar Jolanda gaat er ook regelmatig met een grijpstok op uit. ,,Zelfs Thijmen doet op die manier mee. Als hij in de buggy zit hebben we standaard een plastic tasje en een grijpstok bij ons." Het stoort Jolanda hoeveel rommel ze onderweg tegenkomt. ,,Er zijn zoveel mensen die hun rotzooi gewoon op straat gooien. Een vriendin ging een middag in Groningen blikjes rapen, die had in een middag meer dan honderd blikjes verzameld. Dat opruimen geeft niet alleen een goed gevoel omdat we op die manier geld inzamelen voor Thijmen, maar we helpen het milieu er ook nog mee. Dat geeft een dubbel goed gevoel, we hebben allemaal met name het laatste halfjaar kunnen ervaren hoe belangrijk de natuur voor ons is, laten we daar dan ook met zijn allen goed voor zorgen."

Hoelang Jolanda doorgaat met het inzamelen van blikjes en kroonkurken weet ze nog niet. Dat hangt ook van het uiteindelijke spaardoel voor Thijmen af. ,,Een dopje weegt 2 gram, een kilo oud ijzer levert €0,10 op. Je hebt dus wel 500 dopjes nodig voor tien cent. Aluminium levert momenteel €0,45 per kilo op. Je begrijpt dat dat niet snel gaat. Het eerste doel is de snoezelkamer, een plek waar Thijmen in alle rust zijn prikkels kan verwerken. De kinderarts heeft het laatst echter ook over dolfijnentherapie gehad. Zo ver zijn we nog niet, maar mocht dat een optie zijn dan zou dat een volgend spaardoel kunnen worden."

Al met al is Jolanda enorm blij met alle steun die ze middels de blikjes- en kroonkurkenactie krijgt van mensen in haar omgeving. Een tasje met blikjes aan haar deur, met een briefje erin waar op staat 'niet weggooien, bewaren voor Jolanda de Vries' ontroert haar. ,,Dat heb ik honderd keer liever dan dat iemand me een tientje in de hand drukt. Dat mensen zo om ons denken, dat doet iets met me."

Jolanda kan alle steun goed gebruiken. ,,Ik heb Thijmen gekregen zoals hij is en daar moet ik mee zien te redden. Het zorgen voor Thijmen heb ik mijn weg in gevonden en doe ik met alle liefde. Natuurlijk is het wel eens zwaar. Maar wat ik eigenlijk zwaarder vind is om onze weg te vinden in de hulpverlening eromheen. Daarin hebben we met allerlei regeltjes en kosten te maken en dat is niet altijd gemakkelijk, omdat Thijmen niet in een hokje past. Wat Thijmen niet kan moet altijd benadrukt worden om iets voor elkaar te krijgen, en dat kost veel negatieve energie. Ik kijk liever naar de dingen die wel goed gaan en vooral dat Thijmen met welbevinden en een lach de dag doorkomt."

Alles wat naar ijzer ruikt is recyclebaar

Wie ook blikjes en kroonkurken voor Jolanda wil sparen kan deze brengen bij haar thuis in Surhuisterveen of bij Bolhuis Metaal Recyling aan de Meander 9-A. Ook overig oud ijzer is daar van harte welkom.