Hoe gaat het met Tamme Hoekstra?

SURHUISTERVEEN - Blijf thuis, zegt de regering, dus we komen elkaar in deze coronatijd minder tegen. Daarom laat de Feanster mensen aan het woord om te laten zien hoe wij samen de crisis doorkomen en anderen een hart onder de riem te steken. Deze week Tamme Hoekstra

Tamme Hoekstra (69) en Uilwie Bolhuis zijn ruim 45 jaar getrouwd, ze hebben vier uitwonende kinderen en zeven kleinkinderen tussen 6 en 17 jaar. Tamme woont en werkt zijn hele leven in Surhuisterveen. Na de ULO volgde de MTS, richting elektrotechniek, en ging hij in het ouderlijk installatiebedrijf aan de slag.

Halverwege de jaren ‘80 nam zijn broer het bedrijf over en begon Tamme een opleiding aan de kunstacademie Minerva in Groningen. Hiermee ging een lang gekoesterde wens in vervulling. Hij volgde de lerarenopleiding tekenen/kunstgeschiedenis, maar tot een vaste baan is het nooit gekomen vanwege het lerarenoverschot na de fusiegolf in het onderwijs.

Daarom startte Tamme toen in zijn eigen atelier met het geven van teken- en schilderlessen. Bij zijn pensionering in 2017 is hij daarmee gestopt, en nu richt hij zich helemaal op zijn eigen werk. Twee jaar geleden zijn Tamme en Uilwie begonnen met de huidige galerie, waarin zijn atelier nu is opgenomen. In het oude atelier heeft dochter Jelmar haar Hymphamp studio.

Hoe gaat het?

Het gaat steeds beter. Je merkt dat de aanvankelijke wurggreep die Corona op de samenleving had langzamerhand aan het versoepelen is. Dat vind ik wel plezierig. Persoonlijk, en in de familiaire omgeving zijn wij aan het Coronavirus ontkomen. Natuurlijk houden wij wel rekening met de hele situatie: we gaan drukte en mensenmassa’s uit de weg. Na de lock-down in maart was het overal erg stil. Je zag geen mensen op straat en veel winkels bleven leeg. Ook onze galerie. Eind vorig jaar hadden we een eerste expositie met werk van anderen, en dat smaakte naar meer. Ook de deelname aan Rondje Kunstzinnig leverde een groot aantal bezoekers op. Dat alles viel weg. Gelukkig heeft de organisatie van Rondje Kunstzinnig de draad weer opgepakt en zal deze kunstroute, in plaats van mei, nu in het weekend van 12 en 13 september plaats vinden. Ik ben druk bezig met nieuw werk! Het nieuwe werk zal voornamelijk bestaan uit litho kleurendrukken.

Komen er buiten uw gezinsleden nog mensen over de vloer?

Eerlijk gezegd komen er weinig ‘vreemde’ mensen langs. Daarmee bedoel ik bezoekers voor de galerie of mijn atelier. We blijven dan wel gepaste afstand houden. Anders is het met de directe familieleden. Het ontvangen van bezoek van vrienden stond in het begin op een heel laag pitje. Dat begint nu gelukkig weer aan te trekken. Ook ons bezoek aan vrienden is een paar maanden achterwege gebleven. Het was heel moeilijk om de afstand tot de kleinkinderen te bewaren. De eerlijkheid gebied te zeggen dat we die teugels laten vieren.

Gaat u naar buiten als u geen noodzakelijke boodschappen doet?

Als het weer het toelaat, maken we graag een fietstocht in de omgeving. Dan gaan we bijvoorbeeld een rondje om de Leijen of een andere keer richting Marum en Doezum. Maar ook hier geldt: we gaan op fietspaadjes en kiezen een route waar we zo weinig mogelijk mensen tegenkomen. Tot nu toe moesten we steeds een flesje water en een appel meenemen. Nu de regels verder verruimen, kunnen we onderweg misschien ook wel een terrasje pakken. Toch zijn we overwegend thuis, daarnaast is er de tuin die ook aandacht nodig heeft. We hebben de caravan daar neergezet. Het lijkt wel een privé minicamping! De boodschappen doen we zelf.

Ziet u nog mensen die zich niet aan de 1,5 meter regel houden?

De onderlinge afstand is duidelijk aan het afnemen, en ik moet bekennen, dat ik daar zelf ook wel tegen zondig. Vooral in de supermarkt als mensen je voorbijgaan. Dat is onvermijdelijk. Het belangrijkste vind ik, dat je rekening met elkaar houdt. Wat natuurlijk ook meespeelt, is dat wij hier in onze omgeving niet zoveel merken van het coronavirus. Als je de tabellen in de kranten ziet, dan springt onze gemeente er in positieve zin uit: weinig ziekenhuisopnames en nagenoeg geen coronadoden te betreuren. Vanuit onze woonkamer aan de Gedempte Vaart hebben we uitzicht op de bakkerswinkel. De klanten zie je duidelijk eerst in de bakkerswinkel kijken, en dan, als er genoeg ruimte is, gaat men naar binnen. Zo niet: dan wordt er op de stoep gewacht.

Wat kunnen we leren uit deze moeilijke tijden?

Wat we zouden kunnen leren van de corona epidemie is dat we best met iets minder kunnen. We roepen al jaren dat we zuinig moeten zijn op onze aarde, maar zijn we dat ook? Er werd een paar maanden niet gevlogen, met als gevolg dat de lucht veel schoner is geworden. In India konden ze voor het eerst na tientallen jaren de top van de Himalaya weer zien. Op satellietbeelden van China zag je dat de smog grotendeels was weggetrokken. Dus waar de milieubeweging al jarenlang om vraagt en niet krijgt, krijgt het coronavirus binnen enkele maanden gedaan. Maar komen we als wereldbevolking daardoor tot inzicht? Ik ben bang van niet. Immers de regering had nog maar net de regels versoepeld, of de schreeuwerige advertenties van de grote reisbureaus staan weer in de kranten en tijdschriften. Kompleet met retourgarantie. Kortom, er valt heel wat te leren van de huidige situatie, we zullen het wel met z’n allen moeten doen.

Mijn tip om de verveling tegen te gaan is:

Eigenlijk heel simpel: wordt creatief, ga wandelen of fietsen, geniet van de natuur. Mijn uitdaging is: maak een eigen kunstwerk(je) en laat het door mij in onze galerie beoordelen. Ik geef dan weliswaar geen cursussen of lessen meer, maar graag geef ik tips en advies op teken en/of schildergebied.

Tenslotte, wie wilt u een hart onder de riem steken en waarom?

De vorige geïnterviewden van deze rubriek noemden de werkers in de zorg en de bewoners van zorg- en verpleeghuizen. Dat onderstreep ik van harte. Daarnaast zijn er groepen mensen die ook een bemoediging nodig hebben. Dan denk ik aan de kleine zelfstandigen, mensen die bedrijven hebben, maar noodgedwongen thuis moesten blijven, omdat hun werkzaamheden bij de mensen in huis zijn. Vanochtend hadden we bijvoorbeeld de pianostemmer. Pas nu kon hij weer zijn werk oppakken, na maanden van gedwongen niets doen. Er is weliswaar een hulpprogramma gestart, maar juist de kleinere bedrijven, die pas gestart zijn of nog maar korte tijd bezig zijn, dreigen buiten boord te vallen.