‘Het leek me verschrikkelijk niks te doen’

Heike Meyers (78) begon veertig jaar geleden naast haar praktijk als Oefentherapeut Mensendieck met Mensendieck in Groepsverband. Vandaag viert ze haar jubileum. Alleen. ,,Maar ik vier het wel’, zegt ze vrolijk door de telefoon. ,,Ik koop een mooie bos bloemen voor mezelf bij Mario.’’

Meyers begeleidt twee groepen op vrijdagochtend en een op de maandagavond. Nadat ze haar praktijk van de hand deed, ging ze door met de groepen en bekwaamde zich ook nog in de Tibetaanse yoga Lu Jong. ,,Ik had een praktijk, mijn man had een boekhandel en we hadden twee jonge kinderen. Ik had aan een aantal clienten beloofd dat zodra de jongste naar school zou gaan beginnen met een groep. Dat was van dag een verschrikkelijk leuk en er was zoveel animo voor dat er in het begin ook nog een wachtlijst was.”

Soepel

Op haar 69ste vond ze dat ze maar met pensioen moest en deed haar praktijk van de hand. De groepen bleef ze begeleiden. ,,Het leek me verschrikkelijk niks te doen. Ik ben toen ook Lu Jong gaan doen. Volgend jaar ben ik tien jaar yoga docent. Voor Lu Jong hoef je helemaal niet lenig te zijn. Het is een hele krachtige manier van yoga beoefenen. Het maakt je lichaam soepel en versterkt het. En je geest wordt tot rust gebracht.”

Zelf ervaren

Zowel Mensendieck als de yoga begeleidt ze met veel plezier. ,,Maar als ik iets moet opgeven in de toekomst dan zou het toch de yoga zijn. Yoga kan iedereen zelf doen.” Ze zou inmiddels best met pensioen kunnen, zegt ze zelf. Wat haar leeftijd betreft dan. Maar daar piekert ze niet over. ,,Dit doe ik het liefst tot mijn dood. Mensendieck zou ik zelfs nog vanaf een stoel kunnen doen”, vertelt ze. ,,Je hoeft het namelijk niet voor te doen. Mensen moeten het zelf ervaren en dat kan alleen door het zelf te doen. Dus zolang ik kan praten en bewegen ga ik door. Mensendieck is heel goed voor je bewegingsapparaat. Ik heb deelnemers in de groep die het al vele jaren doen. Er is een mevrouw bij die in het begin op de wachtlijst stond. Die doet nu nog steeds mee.”

Blijven bewegen

Door de coronacrisis liggen haar lessen nu even stil. Anders had ze het jubileum vandaag met de deelnemers van haar groepen gevierd. ,,Met een traktatie. Maar dat komt wel wanneer we weer kunnen beginnen. De bedoeling was om in april weer te beginnen maar dat kan dus niet. Het is belangrijk om te blijven bewegen, helemaal nu. Ik doe elke ochtend als ik mijn bed uit glij, mijn oefeningen. Een half uur tot drie kwartier. Dat is er door de jaren heen in geslopen, nadat de kinderen uit huis waren. Na die oefeningen, begin ik mijn dag. ”

Ergens in mei hoopt Meyers weer te kunnen beginnen met de lessen. ,,Als het pas in juni kan, ga ik dit jaar iets langer door met de lessen. Normaal stop ik in juli en augustus. We moeten afwachten hoe het loopt en wanneer we weer aan de slag kunnen.”

Mariëlle de Vries