Blik op het verleden (6): school met hoge ramen en grote kolenkachel

Surhuisterveen

Oud-Feanster Cor Dam tekent en schildert al zijn hele leven. Dam heeft dertig prenten gemaakt met beelden van Surhuisterveen in vroeger tijden (minimaal vijftig jaar geleden). Vandaag aflevering 6.

Meester Tjoelker die na de pauze roept ‘naar binnen’. Dat is de eerste herinnering die opkomt bij het zien van deze prent. De christelijke school werd in 1902 gebouwd. De ramen van het gebouw aan de Groningerstraat waren zo hoog, dat je vanuit het lokaal niet naar buiten kon kijken. In de lokalen stond ’s winters een hele grote kolenkachel te branden.

Namen die te binnen schieten zijn juf Miedema, meester Land, meester De Jonge, meester Drost en meester Tjoelker. Wie kan nog wat namen van meesters en juffen aanleveren?

De school had zes lokalen en er was een groot plein, half betegeld en een deel bestond uit zand. De vloeren van de gangen waren van graniet en tegen de wanden stonden klompenbakken. In de tweepersoons, houten schoolbanken waren vakken voor je boeken en schriften en een inktpot in het midden waarin je de kroontjespen kon dippen.

Elke maandagochtend kwam je met bibbers naar school, want je moest een psalmversje opzeggen en kreeg daarvoor een cijfer. Ging het mis, omdat je het niet goed uit je hoofd had geleerd, dan volgde een straf. In het rapport stond: versje en dan je cijfer. Meester Land stond bekend vanwege zijn kalligrafeerkunst. In elk psalmboekje heeft hij wel de naam van de bezitter geschreven.

Links van de school staat de woning van de ‘bovenmeester’ of het schoolhoofd. Daarnaast hadden Tjebbe/Eke Stel een kruidenierswinkel. Later heeft Johannes van Dellen de winkel overgenomen.

Reacties welkom

Cor Dam is benieuwd naar de namen van meesters en juffen die niet in het verhaal zijn genoemd. Ook stelt hij het op prijs om reacties en/of aanvullingen op dit artikel te krijgen. Dam is telefonisch bereikbaar op nummer 06-51262430 en per mail via het adres cornelisdam@gmail.com

Terug in geboortedorp

Ik ben al 55 jaar geen inwoner meer van it Fean, zo laat Cor Dam weten. ,,Dankzij tientallen reacties, telefoontjes, e-mails en brieven heb ik het gevoel weer terug te zijn in mijn geboortedorp. Ik heb veel informatie over De Kolk en Koartwâld gekregen. Ik krijg zelfs een lijst toegestuurd met alle vroegere inwoners van Koartwâld. Hartelijk dank allemaal. Ga zo door.”

 

 


Auteur

Redactie